وقتی که صداهایی دلخراش دلم رامی شنوم یا نگاه های مهیب وجو

وقتی که صداهایی دلخراش دلم رامی شنوم یا نگاه های مهیب وجودم راپراز ترس می کند...فقط یک جمله دلم راقرص میکند: خدا توهمه چیز را میبینی ...خدایا بغلم کن...
زمان تنها اهرم قدرتمندیست که باید در فراسوی باورهایت بگنجد...امیدوارم گرفتار این نیرو ازبرای فراموش کردن باورهایتان نشوید...
خدایا تو که میدانی...
اشکها کلماتی هستند که به زبان آوردن آنها بسیار سخت است، گریه هرکس به این معنا نیست که او ضعیف است به این معناست که او یک قلب دارد....اگر چه گاه گاهی در اثنای زمان، بقول معروف، کم می آورم..اما خوشحالم که سجاده ام، همان آغوش خدا وجود دارد تابا تمام عشق بگویم من هنوز بزرگترین موهبت رادارم..نگاه گرم مادرم که دانه به دانه تسبیحش از برای وجود من است...سجاده مادرم دنیای من است...خدایا، تنها حریم امن من،♡مادرم♡رادرپناه خودت برایم حفظ کن...
خدایا بغلم کن....