ﺣﺎﺟﯽ ﮐﺠﺎﯾﯽ؟ 

ﺣﺎﺟﯽ ﮐﺠﺎﯾﯽ؟ 
ﻗﻬﺮ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﯾﺪ ﺍﻧﮕﺎﺭ ؟ ﺩﺭﺳﺖ ﻧﻤﯿﮕﻮﯾﻢ؟ﺣﺎﺟﯽ ﺩﯾﮕﺮ ﻧﻤﯿﺨﻨﺪﯼ ...! ﭼﻪ ﺷﺪﻩ ﺁﻥ ﻟﺒﺨﻨﺪﻫﺎﯼ ﺩﺍﺋﻤﺖ؟ﺣﺎﺟﯽ ﺁﻧﻄﻮﺭ ﺩﺭﺧﻮﺩﺕ ﺭﻓﺘﻪ ﺍﯼ ﺩﻟﻢ ﻏﺼﻪ ﺍﺵ ﻣﯿﺸﻮﺩ ...ﺳﺮﺕ ﺭﺍ ﺑﺎﻻ‌ ﺑﮕﯿﺮ... ﺑﻪ ﭼﻪ ﻣﯽ ﺍﻧﺪﯾﺸﯽ؟ﺍﺯ ﭼﻪ ﺩﻟﮕﯿﺮﯼ؟ ...ﺭﺍﺳﺘﯽ ﺣﺎﺟﯽ ! ﻗﺒﻼ‌ ﻫﺎ ﯾﻪ ﻋﺪﻩ ﺍﯼ ﻣﯿﮕﻔﺘﻨﺪ ﺷﻤﺎﻫﺎ ﺭﻓﺘﯿﺪ ﺑﺠﻨﮕﯿﺪ ﮐﻪ ﭼﻪ ﺑﺸﻮﺩ؟ ﺧﻮﺩﺗﺎﻥ ﺧﻮﺍﺳﺘﯿﺪ ،ﺧﻮﺩﺗﺎﻥ ﻫﻢ ﺷﻬﯿﺪ ﺷﺪﯾﺪﺁﻥ ﻭﻗﺘﻬﺎ ﺟﺒﻬﻪ ﻣﯿﮕﺮﻓﺘﻢ ﻭ ﺟﻮﺍﺑﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﻣﯿﺪﺍﺩﻡ.ﺣﺎﻻ‌ ﺧﻮﺩﻣﺎﻧﯿﻢ ﺣﺎﺟﯽ، ﺑﯿﻨﯽ ﻭ ﺑﯿﻦ ﺍﻟﻠﻪ ﺭﻓﺘﯽ ﮐﻪ ﭼﻪ ﺑﺸﻮﺩ؟ﺭﻓﺘﯽ ﮐﻪ ﺁﺯﺍﺩﯼ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﻢ؟ﺭﻓﺘﯽ ﮐﻪ ﻋﺪﻩ ﺍﯼ ﻣﺎﻧﺘﻮﻫﺎﯾﺸﺎﻥ ﺭﻭﺯ ﺑﻪ ﺭﻭﺯ ﺗﻨﮓ ﺗﺮ ﻭ ﺭﻭﺳﺮﯼ ﻫﺎﯾﺸﺎﻥ ﺭﻭﺯ ﺑﻪ ﺭﻭﺯ ﮐﻮﭼﮑﺘﺮ ﺷﻮﺩ؟ﺭﻓﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﺎﻩ ﻣﺤﺮﻣﯽ ﻫﻢ ﭘﺎﺭﺗﯽ ﺑﮕﯿﺮﻧﺪ ﻭ ﺟﺸﻦ ﻫﺎﯼ ﺁﻧﭽﻨﺎﻧﯽ؟ﺭﻓﺘﯽ ﮐﻪ ﻋﺪﻩ ﺍﯼ ﺩﺧﺘﺮ ﻭ ﭘﺴﺮ ﺑﻪ ﻫﻢ ﮐﻪ ﻣﯿﺮﺳﻨﺪ ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫﻨﺪ ﻭ ﺍﮔﺮ ﻧﺪﻫﻨﺪ ﺑﻪ ﻫﻢ ﺑﮕﻮﯾﻨﺪ ﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪﻩ ؟ ﺣﺎﺟﯽ ﺟﺎﻥ ؛ ﺟﺎﯼ ﭘﻼ‌ﮐﺖ ﺭﺍ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺯﻧﺠﯿﺮﻫﺎﯼ ﻗﻄﻮﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ !ﺟﺎﯼ ﺷﻠﻮﺍﺭ ﺧﺎﮐﯽ ﺍﺕ ﺭﺍ ﺷﻠﻮﺍﺭﻫﺎﯼ ﭘﺎﺭﻩ ﭘﻮﺭﻩ ﻭ ﭼﺎﮎ ﭼﺎﮎ ﮔﺮﻓﺘﻪ (ﮐﻪ ﺑﻪ ﺯﻭﺭ ﭘﺎﯾﺸﺎﻥ ﻧﮕﻬﺶ ﻣﯿﺪﺍﺭﻧﺪ)!ﺟﺎﯼ ﭘﯿﺮﺍﻫﻦ ﺳﺎﺩﻩ ﯼ "ﻣﺮﺩﺍﻧﻪ ﺍﺕ" ﺭﺍ ﺗﯽ ﺷﺮﺕ ﻫﺎﯼ ﻣﺎﺭﮎ ﺩﺍﺭ  ﮔﺮﻓﺘﻪ(ﺑﻌﻀﺎ ﺁﺏ ﺭﻓﺘﻪ ﺍﻧﺪ) ! ﭘﺴﺮﺍﻧﻤﺎﻥ ﺯﯾﺮ ﺍﺑﺮﻭ ﺑﺮ ﻣﯿﺪﺍﺭﻧﺪ ! ﺩﺧﺘﺮﻣﺎﻥ ﺍﺑﺮﻭ ﺗﯿﻎ ﻣﯿﺰﻧﻨﺪ !ﺍﻭﺿﺎﻋﯽ ﺷﺪﻩ ﺩﯾﺪﻧﯽ ... ﭘﺎﺭﮐﻬﺎ ، ﺳﯿﻨﻤﺎﻫﺎ ، ﭘﺎﺳﺎﮊﻫﺎ ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺪ ﺳﺎﻟﻦ ﻣﺪ ! ﻭ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺩﻭﺳﺖ ﯾﺎﺑﯽ! ﺣﺎﺟﯽ ﺗﻮ ﺭﻓﺘﯽ ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺕ ﺭﺍ ﭘﯿﺪﺍ ﮐﻨﯽ ﻭ ﺧﺪﺍﯾﺖ ﺭﺍﺍﯾﻨﻬﺎ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﻧﺪ ﻭ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺭﺍ ﮔﻢ ﻣﯿﮑﻨﻨﺪ !ﺣﺎﺟﯽ ؛ ﮔﻠﻮﻟﻪ ﺩﺳﺖ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺯﺧﻢ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ﻭ ﺑﻌﺪﻫﺎ ﺑﺮﺩ ، ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺑﺮ ﺳﺮ ﻭ ﺻﻮﺭﺕ ﻭ ﺩﺳﺖ ﻭ ﺑﺎﺯﻭﯾﺸﺎﻥ ﺯﺧﻢ ﻭ ﻧﻘﺶ ﻣﯽ ﺍﻧﺪﺍﺯﻧﺪ ﮐﻪ ﺯﯾﺒﺎ ﺷﻮﻧﺪ ... !!!خلاصه حاجی دعایمان کن