من خدایی دارم که در این نزدیکیست

من خدایی دارم که در این نزدیکیست

نه در آن بالاها

مهربان،
خوب،
قشنگ،
چهره اش نورانیست

گاه گاهی سخن می گوید
بادل کوچک من
ساده تر از سخن ساده من

او مرا می فهمد
او مرا می خواهد
او مرا می خواند
او همه درد مرا می داند

یاد او ذکر من است در غم و در شادی

چون به غم می نگرم

آن زمان رقص کنان می خندم

که خدا یار من است

که خدا در همه حال یاد من است

او خداییست که همواره مرا می خواهد

او مرا می خواهد
او همه درد مرا میداند...............