.

.
.
بازے بردہ رو باز
از دوبارہ باختم
ڪوہ یخ رو صحن
زندگیمون ساختم
رفتم از آخر من
بہ هـواے بردن
تو مسیر این حال
ضربہ هـا را خوردم
شڪل آغوشے درد
شڪل بے فردایی
در جهـان زشتان
تو چرا زیبایی
تو چرا میخندی
بر پریشانے من
زیر لب مردم شهـر
طعنہ هـا را گفتن
من ڪہ پایانم من
من ڪہ بد دربدری
تو فقط راحت باش
سرد و خشڪ بیخبری
تو فقط فرمان دهـ
بر سر و ساغریان
ڪہ نماند از من
تڪہ اے هـم سامان
پر و بالم بشڪن
زخم و صد چاڪم ڪن
در عطش سوزاندهـ
با غزل خاڪم ڪن
من بگیر از دنیا
سهـم من ویرانے ست
شڪل من آیندهـ
شبحے پنهـانے ست
شڪل من ضجہ خون
آسمانے بے بار
تو فقط بے وقفهـ
نسترن عطر بهـار
تو فقط دریا نور
شادے و شور و شعف
این تمامم بودند
ڪہ برفتند از ڪف...!!!
.
.
ترانہ از
محمد اڪبرجانی
.
🎀 🎀 🎀