‍ ‍ ‍ ............................

‍ ‍ ‍ ............................
مرا با تمام بدیهایم دوست داشته باش...من را با یک چمدان دلتنگی یک بغل دلشوره یک دنیا تنهایی و دو چشم خیس بپذیر...با همین گیسوان شب رنگ پریشان..و اندوهی که این روزها تن پوش تمام لحظه هایم شده...کمی بمن حق بده...اینکه نگفته ام رویای دیروزم تعبیرش باید تو باشی دلیل بر نخواستنم نیست..بگذار به پای اینکه نتوانسته ام برای تو تمام دوست داشتنم را به تصویر بکشم...من را همینطور دوست داشته باش با همین دستهای خالی و سرد که با گرمای دستان تو به راحتی پر میشود...با همین آستین های بلند که بستر گریه های من میشوند..با همین بغضی که در گلویم آهسته میشکند...من را دوست بدار.......