روزی که تمام انسانیت های به دار آویخته حیا های اسید پاشی

روزی که تمام انسانیت های به دار آویخته، حیا های اسید پاشی شده، قوانین ناقص، گردن های تبر خورده، جوانی های مُرده و نَفَس های نکشیده لب باز کرده و حق‌شان را طلب کنند؛
گلوگاهِ جهان، بغض را به جان میخرد.
.
.

سرنوشت آدمی را جغرافیا می‌سازد؛
یکی در جایی متولد می‌شود که رویا، حق طبیعی اوست
و دیگری جایی که حتی امید داشتن هم شجاعت می‌خواهد.