من و تو

من و تو
انگار دو پا هستیم
نزدیکم اما دوریم
باهمیم اما غریبیم
قدم به قدم اَزبر شدیم همدیگر را
از بس سالها با هم پا کوبیدیم
تو گُلها را له‌ میکردی
و من می‌پریدم
از روی برگ های خشک
تفاوت کمی نبود
برای رفتن و نماندن
کاش هر کس
پی‌ سایهٔ خویش می‌‌رفت