و به دوست داشتن قسم

و به دوست داشتن قسم
کسی که کوله بار سفر را
لابلای عاشقانه های مانده در دلش می بندد،
شاعری است از جنس غزل که تنها
حرمت احساس نگه می دارد، مبادا آلوده به التماس شود..
او می رود، نه اینکه دلش را
پیش فروش عشق دیگری کرده باشد..
او می رود تا تنهایی اش را
از آب و گلِ آغوشی در بیاورد، که همیشه
روی وقتِ شرعیِ غزل هایش روزۀ سکوت می گیرد.