دلـــم . . .

دلـــم . . .

بهـانـــه ات را میگیـــرد مــدام . . .

دکتــــر می گفــــت :

یــک قـاشـــق چـایخـــوری . . .

از شعـرهای نامفهـومـت را  . . .

بــا یکـ فنجـــان بـــاران دَم کـــن . . .

و بـه زور هـــم شـــده بــه خوردش بـده . . .

تــا آرام شـــود . . .

تـــا دســـت بـــردارد . . .

از ســـر ِ اینهمـــه دلتنگــــی . . .

لعنــت بـــه ایــن درد بـــی درمـــان . . .

حتـــی دکتـــر هــــم نفهمیـــد . . .

تـــو کـــه نبـاشـــی . . .

نـــه شعـــری هســـت . . .

نـــه بـارانـــی . . .

نـه آرامشــــی . . .

و نـــه حتــــی مـــن . . .

لااقــل تـــو بفهــــم . . .