ﺑﯽ " ﺗﻮ" ﻣﻬﺘﺎﺏ ﺷﺒﯽ ﺭﺍ ﻫﻤﮕﺎﻥ ﻣﯿﺪﺍﻧﻨﺪ ... ﻫﻤﮕﺎﻥ ﺷﻌﺮ ﺩﻭ ﭼﺸﻤﺎ

ﺑﯽ " ﺗﻮ" ﻣﻬﺘﺎﺏ ﺷﺒﯽ ﺭﺍ ﻫﻤﮕﺎﻥ ﻣﯿﺪﺍﻧﻨﺪ ... ﻫﻤﮕﺎﻥ ﺷﻌﺮ ﺩﻭ ﭼﺸﻤﺎﻥ "ﺗﻮ" ﺭﺍ ﻣﯿﺨﻮﺍﻧﻨﺪ ... " ﺗﻮ" ﮐﻪ ﺍﺯ ﮐﻮﭼﻪ ﻏﻤﮕﯿﻦ ﺩﻟﻢ ﻣﯿﮕﺬﺭﯼ " ﺗﻮ" ﮐﻪ ﺍﺯ ﺭﺍﺯ ﺩﻟﻢ ﺑﺎ ﺧﺒﺮﯼ " ﺗﻮ" ﭼﺮﺍ ﺭﺳﻢ ﻭﻓﺎﯾﺖ ﮔﻢ ﺷﺪ؟! ﺑﺮﻕ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺳﯿﺎﻫﺖ ﮔﻢ ﺷﺪ؟ ! ﺑﺎ " ﺗﻮﺍﻡ " ﺍﯼ ﻣﻪ ﻣﻬﺘﺎﺏ ﺷﺒﺎﻥ ... ﺑﺎ " ﺗﻮ " ﺍﯼ ﺯﻟﻒ ﭘﺮﯾﺸﺎﻥ ﺟﻬﺎﻥ ... ﺑﯽ " ﺗﻮ" ﺻﺪ ﺧﺎﻃﺮﻩ ﺍﻡ ﮔﺮﯾﺎﻥ ﺍﺳﺖ ... ﺑﯽ " ﺗﻮ" ﺍﺷﮑﻢ ﺷﺎﻋﺮ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺍﺳﺖ ... ﺑﯽ " ﺗﻮ" ﺩﯾﮕﺮ ﻧﻔﺴﻢ ﺑﻨﺪ ﺍﻣﺪ ﻗﺎﻓﯿﻪ ﯾﮏ ﺩﻝ ﺧﻮﺵ ﺳﯿﺮﯼ ﭼﻨﺪ ﺍﻣﺪ !! ﺑﯽ " ﺗﻮ" ﺟﻮﯼ " ﺩﻝ" ﻣﻦ ﺧﺸﮑﯿﺪﻩ ﺳﺖ ﺑﯽ " ﺗﻮ" ﻫﺮ ﺷﺎﺧﻪ ﺑﻨﯽ ﺭﯾﺸﻪ ﺍﺯﺑﺎﻍ ﺩﻟﻢ ﺑﺮﭼﯿﺪﻩ ﺳﺖ ﺑﯽ " ﺗﻮ" ﻣﻬﺘﺎﺏ ﻧﻬﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﺯ ﺍﺑﺮ .. ﺍﺑﺮ ﻏﻢ ﺑﺎﺭﯾﺪﻩ ﺳﺖ ... ﺑﺎ "ﺗﻮ" ﮔﻔﺘﻢ ﺑﺎ ﺷﺮﻡ ﺑﺎ "ﺗﻮ" ﮔﻔﺘﻢ ﺍﺯ ﺩﻝ ﺑﺎ "ﺗﻮ" ﺍﺯ ﻗﺼﻪ ﻋﺸﻘﻢ ﮔﻔﺘﻢ ﻭ "ﺗﻮ " ﺩﺭ ﺍﻭﺝ ﺳﮑﻮﺕ ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﭘﺮ ﺗﺮﺩﯾﺪ ﻭ ﺧﻤﻮﺩ ﮔﻔﺘﯽ : ﺍﺯ " ﻋﺸﻖ ﺣﺬﺭ ﮐﻦ " ﻧﻔﺴﻢ ﺑﻨﺪ ﺍﻣﺪ !! ﻗﺎﻓﯿﻪ ﯾﮏ ﺩﻝ ﺧﻮﺵ ﺳﯿﺮﯼ ﭼﻨﺪ ﺍﻣﺪ ... ﺑﯽ " ﺗﻮ " ﻣﻬﺘﺎﺏ ﺷﺒﯽ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﻣﯿﺨﻮﺍﻧﻢ !!!!!!!!!