«بگذار تا ببوسمت، ای نوشخندِ صبح، بگذار تا بنوشمت، ای چشم

«بگذار تا ببوسمت، ای نوشخندِ صبح، بگذار تا بنوشمت، ای چشمه شراب. بیمار خنده‌های توام، بیشتر بخند! خورشید آرزوی منی، گرم‌تر بتاب.»