بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت سوم :
شایع است که دهۀ شصتیها، نه تنها از پدر و مادر، بلکه از همگان متوقع و نسبت به همگان ناراضی و معترضند!؛ البته ما این شایعه را قبول نداریم و عمومیت ندارد.
امر خداوند سبحان : خداوند سبحان در تربیت بندگان مؤمنش، در پنج آیه، به چگونگی رفتار با والدین توجه داده است و هر پنج آیه نیز پس از تذکر به توحید می باشد.
همین قدر گفتهاند که این سفارش والدین، پس از امر به توحید، نشان از اهمیّت موضوع دارد؛ اما از چرایی آن بحث زیادی نشده است! شاید یکی از دلایل این باشد که پس از خداوند متعال که خالق انسان میباشد، پدر و مادر، نخستین واسطۀ خلقت و وجود یافتن هر کسی می باشند؛ بنابراین، حقی بر عهدۀ فرزندان دارند که نمی توان به آسانی و راحتی ادا نمود. از این رو فرمود: نه تنها نسبت به آنها تندخویی،تند گویی و بداخلاقی نداشته باشید، بلکه با کمال تواضع، رحمتآور باشید، و رحمت یعنی وجود بخشی که با رأفت - مهربانی، متفاوت است. آنها واسطۀ رحمت خدا برای تو بودند،پس تو نیز واسطۀ رحمت خدا برای آنان باش: وَقَضَى رَبُّكَ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا إِيَّاهُ وَ بِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا إِمَّا يَبْلُغَنَّ عِنْدَكَ الْكِبَرَ أَحَدُهُمَا أَوْ كِلَاهُمَا فَلَا تَقُلْ لَهُمَا أُفٍّ وَلَا تَنْهَرْهُمَا وَقُلْ لَهُمَا قَوْلًا كَرِيمًا - پروردگارت فرمان داده جز او را نپرستيد و به پدر و مادر نيكی كنيد، هر گاه يكی از آنها - يا هر دو آنها - نزد تو، به سن پيری برسند، كمترين اهانتی به آنها روا مدار، و بر آنها فرياد مزن،وگفتار لطيف و سنجيده بزرگوارانه به آنها بگو.(23)
وَاخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ وَقُلْ رَبِّ ارْحَمْهُمَا كَمَارَبَّيَانِي صَغِيرًا - بالهای تواضع خويش را در برابرشان ازرحمتآوری فرودآر،و بگو پروردگارا همانگونه كه آنها مرا دركوچكی تربيت كردند، مشمول رحمتشان قرارده!(24)(سوره اسراء آیه 23 و 24)
مؤمنان، نسبت به یکدیگر، مکلف به رحمتآوری هم افزایی و وجود بخشی می باشند، چنان که در توصیف نخستین ویژگی امّت پیامبر اکرم صلوات الله علیه و آله، تأکید نمود: مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَالَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ - محمّد (صلوات الله علیه آله)، فرستاده خداست و کسانی که با او هستند بر کافران سرسخت و در میان خودشان رحمت آور می باشند.(سوره فتح بخشی از آیه 29)
یعنی با تواضع و مهربانی تمام، نسبت به یکدیگر وجودبخشی و همافزایی دارند و بدیهی است که رحمت داشتن نسبت به پدر و مادر، در اولویت قرار دارد.
بنابراین، اطاعت امر خداوند متعال، در ادب، احترام، نیکی احسان به پدر و مادر، سبب رشد وقُرب خودمان می گردد؛ و نباید رفتار با آنها، انفعالی باشد. نفرموده که اگر آنها خوب و خدمتگزار بودند، شما نیز با آنها خوب و مهربان باشید؛ بلکه فرموده در هر حال چنین رفتار حسنهای داشته باشید، اما اگر به مخالفت با امر و نهی خدا دستور دادند، اطاعت ننمایید.
وَوَصَّيْنَا الْإِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ حُسْنًا وَإِنْ جَاهَدَاكَ لِتُشْرِكَ بِي مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا إِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَأُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ - ما به انسان توصيه كرديم كه به پدر و مادرش نيكی كند، و اگرآنها تلاش كنند كه برای من شريكی قائل شوی كه به آن علم نداری، از آنها اطاعت مكن، بازگشت همه شما به سوی من است، و شما را از آنچه انجام میداديد با خبر خواهم ساخت.(سوره عنکبوت آیه 8)(پایان)
پاسخ قسمت سوم :
شایع است که دهۀ شصتیها، نه تنها از پدر و مادر، بلکه از همگان متوقع و نسبت به همگان ناراضی و معترضند!؛ البته ما این شایعه را قبول نداریم و عمومیت ندارد.
امر خداوند سبحان : خداوند سبحان در تربیت بندگان مؤمنش، در پنج آیه، به چگونگی رفتار با والدین توجه داده است و هر پنج آیه نیز پس از تذکر به توحید می باشد.
همین قدر گفتهاند که این سفارش والدین، پس از امر به توحید، نشان از اهمیّت موضوع دارد؛ اما از چرایی آن بحث زیادی نشده است! شاید یکی از دلایل این باشد که پس از خداوند متعال که خالق انسان میباشد، پدر و مادر، نخستین واسطۀ خلقت و وجود یافتن هر کسی می باشند؛ بنابراین، حقی بر عهدۀ فرزندان دارند که نمی توان به آسانی و راحتی ادا نمود. از این رو فرمود: نه تنها نسبت به آنها تندخویی،تند گویی و بداخلاقی نداشته باشید، بلکه با کمال تواضع، رحمتآور باشید، و رحمت یعنی وجود بخشی که با رأفت - مهربانی، متفاوت است. آنها واسطۀ رحمت خدا برای تو بودند،پس تو نیز واسطۀ رحمت خدا برای آنان باش: وَقَضَى رَبُّكَ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا إِيَّاهُ وَ بِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا إِمَّا يَبْلُغَنَّ عِنْدَكَ الْكِبَرَ أَحَدُهُمَا أَوْ كِلَاهُمَا فَلَا تَقُلْ لَهُمَا أُفٍّ وَلَا تَنْهَرْهُمَا وَقُلْ لَهُمَا قَوْلًا كَرِيمًا - پروردگارت فرمان داده جز او را نپرستيد و به پدر و مادر نيكی كنيد، هر گاه يكی از آنها - يا هر دو آنها - نزد تو، به سن پيری برسند، كمترين اهانتی به آنها روا مدار، و بر آنها فرياد مزن،وگفتار لطيف و سنجيده بزرگوارانه به آنها بگو.(23)
وَاخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ وَقُلْ رَبِّ ارْحَمْهُمَا كَمَارَبَّيَانِي صَغِيرًا - بالهای تواضع خويش را در برابرشان ازرحمتآوری فرودآر،و بگو پروردگارا همانگونه كه آنها مرا دركوچكی تربيت كردند، مشمول رحمتشان قرارده!(24)(سوره اسراء آیه 23 و 24)
مؤمنان، نسبت به یکدیگر، مکلف به رحمتآوری هم افزایی و وجود بخشی می باشند، چنان که در توصیف نخستین ویژگی امّت پیامبر اکرم صلوات الله علیه و آله، تأکید نمود: مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَالَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ - محمّد (صلوات الله علیه آله)، فرستاده خداست و کسانی که با او هستند بر کافران سرسخت و در میان خودشان رحمت آور می باشند.(سوره فتح بخشی از آیه 29)
یعنی با تواضع و مهربانی تمام، نسبت به یکدیگر وجودبخشی و همافزایی دارند و بدیهی است که رحمت داشتن نسبت به پدر و مادر، در اولویت قرار دارد.
بنابراین، اطاعت امر خداوند متعال، در ادب، احترام، نیکی احسان به پدر و مادر، سبب رشد وقُرب خودمان می گردد؛ و نباید رفتار با آنها، انفعالی باشد. نفرموده که اگر آنها خوب و خدمتگزار بودند، شما نیز با آنها خوب و مهربان باشید؛ بلکه فرموده در هر حال چنین رفتار حسنهای داشته باشید، اما اگر به مخالفت با امر و نهی خدا دستور دادند، اطاعت ننمایید.
وَوَصَّيْنَا الْإِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ حُسْنًا وَإِنْ جَاهَدَاكَ لِتُشْرِكَ بِي مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا إِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَأُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ - ما به انسان توصيه كرديم كه به پدر و مادرش نيكی كند، و اگرآنها تلاش كنند كه برای من شريكی قائل شوی كه به آن علم نداری، از آنها اطاعت مكن، بازگشت همه شما به سوی من است، و شما را از آنچه انجام میداديد با خبر خواهم ساخت.(سوره عنکبوت آیه 8)(پایان)
- ۱۱۲
- ۰۱ مرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط