عشق حقیقی

عشق حقیقی

عشقی که برد دیده و دل را نبرد
سیلی بشود دو عالمت را ببرد
چوپان که نباشد غم گرگان به سرش
توله گرگی به شبانه گله اش را بدرد
*********
سروده ای از: مجتبی محبی زاده
دیدگاه ها (۱)

این منم زاده ای از جنس خاک فراتر از آسمان فراخ تر از زمینبخش...

در سایه ی بیرق و علم باید گفتبا همت و یاری قلم باید گفت از ...

نگین:یاد من باشد از فردا صبح ، جور دیگر باشمبد نگویم به هوا ...

دل ز قید جسم چون آزاد گردد وا شود / چون حباب از خود کند قال...

شعر زیبا و عمیقی که در این پست آمده از مولانا جلال‌الدین محم...

سامان علی یاری

بعضی درد ها تا مغز استخوان آدمی را میسوزاند... درد دارد.... ...

سلام بر خون خداسلام بر رحمه‌الله‌ الواسعهسلام بر نور چشم رسو...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط