گریه کردم زیر بارون تا تو اشک هامو نبینی

گریه کردم زیر بارون تا تو اشک هامو نبینی
تویی که برای قلبم اولین و آخرینی
تا نفهمی که چه رنجی می کشه این دل خسته
تا نفهمی که دل من خیلی وقته که شکسته
تا نفهمی عاشق تو داره کم کمک میمیره
تا ندونی باغ قلبم یه کویر خشک و پیره
گریه کردم زیر بارون اما حرفهامو نگفتم
به غرورم تیکه دادم تا پیشت از پا نیوفتم
تا نرنجی از غم من ؛منی که دریایی دردم
تا نشینه تو چشمات قطره های پاک شبنم
تا نفهمی چه دردی تو نگاهم شده پنهون
تا نشینه دم آخر تو چشات؛قطره ی بارون
تا بری سفر قشنگم بدون هراس و تردید
بری اونجا که بتونی بشی همنشین خورشید
گریه کردم زیر بارون تا تو دردمو ندونی
نکنه دلت بسوزه واسه این پیشم بمونی