بچـــــــــــــــــــﻪ ﮐﻪ ﺑﻮﺩﻡ

بچـــــــــــــــــــﻪ ﮐﻪ ﺑﻮﺩﻡ

ﺍﺯ ﺑﺲ مَغـــرور ﺑﻮﺩﻡ

ﻫﺮﻭﻗـــــﺖ مـآمــانَمـ ﻣﯿﺮﻓﺖ ﺟــــــــــــــــــﺎﯾﯽ ﻭ ﻣــــــــــــــــــﻨﻮ ﺑﺎ ﺧﻮﺩﺵ نِمـیبــُـرد

, ﻣﺚ بَقـــیـــِـه ﺑﭽﻪ ها .... ﭘﺸﺘﺶ گـِــریـِه ﻭﺷﯿﻮﻥ ﻧﻤﯿﮑﺮﺩﻡ و اِلتِمــآس ﻧﻤﯿﮑــــــــــــــــــﺮﺩﻡ

ﻭﻟﯽ ﺑﻪ ﻣﺤﻀــــــــــــــــــﯽ ﮐﻪ مــیرَفــتــــ ﻣﯿــــــــــــــــــﺘﺮﮐﯿﺪﻡ ﺍﺯﮔﺮﯾﻪ

ﺑﺰﺭﮔــــــــــــــــــﺘﺮ ﮐﻪ ﺷﺪﻡ رَفتَنــآیِ ﺯﯾﺎﺩﯼ ﺭﻭﺩﯾﺪﻡ ,

ﭼﯿــــــــــــــــــﺰﺍﯼ زیــآدی ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻡ

ﺍﻣﺎ هــَـرگــِــز ﺑــــــــــــــــــﺮﺍ ﺩﺍﺷﺘﻨﺸﻮن ﺍﻟﺘﻤﺎﺱ ﻧــــــــــــــــــﮑﺮﺩﻡ ,

ﻭﻟــــــــــــــــــﯽ ﺷﺒﺎﯼ ﺯﯾﺎﺩﯼ ﺗﻮ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ اَشکــــ ﺭﯾــــــــﺨﺘﻢ ﻭ حـَســرَتــ ﺧــــــﻮﺭﺩﻡ ,


هــــــــــــــــــﻨﻮﺯﻡ هَمـُونَمـ

ﻫﺮﮔﺰ ﺑﺮﺍ ﺩﺍﺷــــــــــــــــــﺘﻦ ﻭﻧﮕﻪ ﺩﺍﺷﺘﻦ چــیزی ﯾﺎ کـِســـی ﺍﻟﺘﻤﺎﺱ ﻧﻤﯿﮑﻨﻢ ,

ﻓﻘﻂ ﺑــــــــــــــــــﯽ ﺻﺪﺍ مــیشکــَنــَمـ ....
دیدگاه ها (۷)

بچـــــــــــــــــــﻪ ﮐﻪ ﺑﻮﺩﻡ ﺍﺯ ﺑﺲ مَغـــرور ﺑﻮﺩﻡ ﻫﺮﻭﻗـ...

بچـــــــــــــــــــﻪ ﮐﻪ ﺑﻮﺩﻡﺍﺯ ﺑﺲ مَغـــرور ﺑﻮﺩﻡ ﻫﺮﻭﻗـــــ...

بچـــــــــــــــــــﻪ ﮐﻪ ﺑﻮﺩﻡﺍﺯ ﺑﺲ مَغـــرور ﺑﻮﺩﻡ ﻫﺮﻭﻗـــــ...

بچــــــــــــــــــﻪ ﮐﻪ ﺑﻮﺩﻡﺍﺯ ﺑﺲ مَغـــرور ﺑﻮﺩﻡ ﻫﺮﻭﻗـــــﺖ...

بچــــــــــــــــــﻪ ﮐﻪ ﺑﻮﺩمﺍﺯ ﺑﺲ مَغـــرور ﺑﻮﺩﻡ ﻫﺮﻭﻗـــــﺖ...

بچــــــــــــــــــﻪ ﮐﻪ ﺑﻮﺩﻡﺍﺯ ﺑﺲ مَغـــرور ﺑﻮﺩﻡ ﻫﺮﻭﻗـــــﺖ...

بچــــــــــــــــــﻪ ﮐﻪ ﺑﻮﺩﻡ اﺯ ﺑﺲ مَغـــرور ﺑﻮﺩﻡ هرﻭﻗـــــ...

بچـــــــــــــــــــﻪ ﮐﻪ ﺑﻮﺩﻡ...ﺍﺯ ﺑﺲ مَغـــرور ﺑﻮﺩﻡ..ﻫﺮﻭﻗـ...

بچـــــــــــــــــــﻪ ﮐﻪ ﺑﻮﺩﻡﺍﺯ ﺑﺲ مَغـــرور ﺑﻮﺩﻡ ﻫﺮﻭﻗـــــ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط