مدّتی هست ندادی شرحی از حالت !گُلم

مدّتی هست ندادی شرحی از حالت !گُلم
حال ِما خوب است از خوبیِ احوالَت،گلم

گفته بودی:در تواَم اما دقیقاً در کجام؟
من،خودم را زیرو رو کردم به دنبالت،گُلم

گرمرا مالِ خودت دانسته ای،حالا بدان
مانده دَه تا استخوان ازکُّلِ اموالت،گُلم

آمدی،دیدی به من می آیی،امّاحیف شد
هیکلم جایَش نمیشُد توی اقبالت،گُلم

فکرکن:از کودکی کُهنه به دنیا آمدم
حّق من نیست شَوَم عشقِ کُهنسالت؟گُلم

صرفه جویی کرده؛باقاشق لَبَت رامیخورم
تا بدانی:مَچ شُدم با ذات ِدلّالت ، گُلم.

من که میمیرم:چه بی تویاچه درآغوش تو
باکُدامش راحتی؟این من وچنگالت گُلم