بیار آن، باده، تا دل را به نور او بر افروزم

بیار آن، باده، تا دل را به نور او بر افروزم
که بوی دوست می‌آرد نسیم باد نوروزم

#اوحدی_مراغه_ای
دیدگاه ها (۳)

گلی که خود بدادم پیچ و تابش به اشک دیدگانم دادم آبش درین گلش...

زلف سنبل شده از باد بهاری درهمچشم نرگس شده از خواب زمستان بی...

بیار ای باد نوروزی نسیم باغ پیروزیکه بوی عنبرآمیزش به بوی یا...

باز مرغ غزلم میل پریدن داردتا به ایوان نجف شوق رسیدن داردنمک...

خانه های قدیمی دوست داشتنی تر بودچایی همیشه دم بودروی سماورت...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط