آتیشی که از بارون شروع شد

آتیشی که از بارون شروع شد

part 39

ویوی ا. ت

چند لحظه فقط به جونگکوک نگاه کردم.

ا. ت: الان؟

جونگکوک: آره.

ا. ت: همین الان؟

جونگکوک: آره.

ا. ت: تو همیشه وقتی می‌گی «آره»، یعنی قراره یه کار خطرناک انجام بدیم؟

جونگکوک: نه همیشه.

ا. ت: چند درصد مواقع؟

جونگکوک کمی فکر کرد.

جونگکوک: هفتاد درصد.

ا. ت: خیلی خوبه! واقعاً باعث آرامش شد.

جونگکوک لپ‌تاپ رو بست و از جا بلند شد.

جونگکوک: بیا.

ا. ت: کجا؟

جونگکوک: ماشین.

ا. ت: صبر کن.

جونگکوک برگشت.

ا. ت: من گرسنه‌ام.

جونگکوک چند ثانیه نگام کرد.

جونگکوک: تو همین الان فهمیدی پدرت ممکنه یه راز بزرگ داشته باشه و اولین چیزی که بهش فکر کردی غذاست؟

ا. ت: نه.

جونگکوک: پس؟

ا. ت: اول به غذا فکر کردم.

جونگکوک: باورم نمی‌شه.

ا. ت: بعد به راز پدرت.

جونگکوک: خیلی ممنون.

ا. ت: خواهش می‌کنم.

ویوی جونگکوک

از داخل ماشین یه بسته بیسکویت بیرون آوردم.

به سمتش گرفتم.

جونگکوک: بگیر.

ا. ت با تعجب به بسته نگاه کرد.

ا. ت: اینو از کجا آوردی؟

جونگکوک: داخل ماشین بود.

ا. ت: تو همیشه توی ماشینت غذا داری؟

جونگکوک: نه.

ا. ت: پس چرا الان داری؟

جونگکوک: چون تو همیشه گرسنه‌ای.

ا. ت چند ثانیه ساکت موند.

ا. ت: یعنی از قبل می‌دونستی؟

جونگکوک: از همون روز اول.

ا. ت: من اون‌قدر گرسنه به نظر می‌رسم؟

جونگکوک: نه.

ا. ت: پس؟

جونگکوک: فقط هر جا غذا می‌بینی، نگاهت عوض می‌شه.

ا. ت: این خیلی بی‌ادبانه بود.

جونگکوک: ولی درست بود.

ا. ت بسته رو از دستم گرفت.

ا. ت: باشه. ولی من هنوز ازت ناراحتم.

جونگکوک: چرا؟

ا. ت: چون منو گرسنه نگه داشتی.

جونگکوک: توی ماشینت غذا بود.

ا. ت: ولی خودت باید پیشنهاد می‌دادی!

جونگکوک: دفعه بعد بهت خبر می‌دم که بیسکویت داریم.

ا. ت: خیلی خوب
ادامه
شرط 15لایک 10کامنت