🍃آموختم که هیچ دارویی ،

🍃آموختم که هیچ دارویی ،
نمیتواند همچون " اُمید "
آدمی را ایستاده نگه دارد !
آموختم که در همه حال
و همه وقت باید عشق ورزید
حتی در زمان خستگی ، بیماری و یاس
آموختم که جنگیدن همیشگی برای نداشته ها
چشم ها را به روی داشته هایمان می بندد
گاهی باید با خیالی آسوده زندگی کرد
رها از هر نبردی و شکستی 
آموختم که هیچ دارویی ،
نمیتواند همچون "اُمــــــید"
آدمی را زنده نگه داشته باشد !
زندگی بیاورد ، عشق ببخشد...
#فانتزی
دیدگاه ها (۳۳)

گر طبع مرا شعر بلندست عجب نیست آری؛ سخن از قامت دلجوی تو دار...

اینکه یواشکیدلتنگش باشی ،خیلی بهتر از اینه کهبهش بگی وهیچ جو...

⚪مهربـانیرایـــگان اســـتامــا بــاارزش...!!!تقدیــمبہ تک تک...

به دلم گفتم اگر دور شود محبوبمناشکیبا به قفس مثل تو سر می‌کو...

گاهی آدم از خودش تعجب می کنه ؛ از این که چطور با قلبی خسته ،...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط