رمضان آمد ومن غافل از اعمال خودم

رمضان آمد ومن غافل از اعمال خودم
سرکش وپرگنه از آخرتم بی خبرم

نه رکوعی،نه سجودی،نه قیامی،نه دعا
که درآن خالق خودرابه تماشا ببرم

گهی مغرور وعصیانگر و طاغی صفتم
گهی وامانده ودرمانده دراحوال دلم

گهی فریاد زنان ناله الغوث به زبان
گهی هم خسته زدنیا غم ایام خورم

گهی ازترس عذاب وگهی ازخجلت یار
سر به زیرآورم،انگشت ندامت به لبم

چه کنم گر نرسد نورهدایت به دلم
به چه حالی،به چه رویی،به سراغش بروم

ای رحیما، توکریمی، توعظیمی، توغفور
توبده نور هدایت به سمع و بصرم

راحل رو سیه آمد به درت با دل زار
بگشا رحمت خود را،تو ببخشا گنهم