چراغونی..

گفته‌بودم‌بری‌
فرصت‌دوباره‌زندگی‌کردنو‌از‌خودم‌دریغ‌میکنم..
گفته‌بودم‌بعد‌تو‌خورد‌و‌خاکشیر‌میشم‌
و‌دیگه‌اون‌آدم‌سابق‌نمیشم‌‌و‌نابود‌میشم‌
اماّ‌زندم‌هنوز‌‌و‌دارم‌به‌تنفس‌که‌‌قطعامصنوعیِ
ادامه‌میدم..
بد‌شدی‌مثل‌قبل‌نیستی‌ولی‌من‌مگه‌
کِی‌باهات‌بد‌بودم:)؟
بد‌رفتاری‌کردم‌ها:)؟
تو‌الان‌کجایی‌نمیدونم‌من‌حاظرم‌واسه‌بودن‌تو
هرکاری‌کنم‌به‌هر‌دری‌میزنم‌که‌پیشم‌باشی
کنارم‌بمونیو‌تو‌از‌من‌فرار‌میکنی..
حاظر‌بودم‌‌زندونیت‌کنم‌که‌فقط‌نری..
واقعا‌کجایی‌انقد‌غریبه‌شدیم‌که‌از‌حال‌هم‌
باخبر‌نیستیم‌یا‌از‌حس‌هم؟
الان‌نه‌اون‌میدونه‌کجام‌نه‌من..
نه‌دیگه‌نه!
نه‌الان‌معلومه‌اون‌هنوز‌عاشق‌منه‌نه‌من‌
نه‌فکر‌کنم‌دیگه‌نه..
نمیدونی‌من‌حاظرم‌برایِ‌تو‌از‌جونم‌مایع‌بزارم..
من‌هرکاری‌میکنم‌که‌فقط‌از‌اون‌لبخندایِ‌قشنگ‌
همیشگیت‌بزنی‌یا‌خنده‌های‌دلنشین‌پشت‌تلفنت..
ولی‌خب‌تو‌نخواستی‌
گقتی‌تنهام‌بزارو‌‌من‌همیشه‌منت‌کشیدم‌
گفتم‌گوش‌کن‌فقط‌همین‌یه‌بارو!
یه‌بغض‌سنگین‌‌داره‌میده‌گلومو‌فشار‌و
که‌هرلحظه‌امکان‌شکستنش‌
هست‌‌ولی‌غرورم‌اجازه‌نمیده‌دارم..
دنبال‌تو‌هرجوره‌شد‌گشتم‌که‌پیدات‌کنم‌
ولی‌نشد‌و‌هنوزم‌در‌به‌در‌دنبال‌توعم‌
یادت‌باشه‌بودی‌شهرو‌حاظر‌بودم‌برات‌نورانی‌
کنم‌چون‌چراغونی‌دوست‌داشتی‌و‌چشمام‌تو‌
نور‌زیاد‌برق‌میزد‌و‌تو‌عاشق‌این‌صحنه‌بودی‌..
به‌یادتم‌هر‌لحظه‌هر‌ثانیه‌هر‌دقیقه‌:)👩🏽‍🦯