عمر میگذرد و من بیشتر میفهمم که هیچ چیز در دنیا ارزش گریه

عمر میگذرد و من بیشتر میفهمم که هیچ چیز در دنیا ارزش گریه کردن را ندارد !!
ما آدم ها مدام چیز های را که اسمشان را مصیبت و بدبختی میگذاریم در سرزمین افکارمان میچرخانیم و دوره می‌کنیم و همین باعث میشود در صد سالگی حسرتِ لذت نبردن از زندگی را بخوریم !
شاید کلمهٔ رها کردن و فرار کردن برای چنین لحظاتی به وجود آمده آمد ....
از غصه هایت فرار کن. در ناکجا آباد درونت رهایش کن و به دنبال هر چیز که شادت می‌کند روانه شو ...
زندگی اگر چیزهای زیادی برای گریه کردن دارد، چیز های هم برای لبخند زدن دارد.
فقط کافیست که از ته دلت بخواهی که زندگی را زندگی کنی ...!!!