ز عقل، اندیشه‌ها زاید که مردم را بفرساید

ز عقل، اندیشه‌ها زاید که مردم را بفرساید

گرت آسودگی باید، برو عاشق شو ای عاقل

مرا تا پای می‌پوید، طریق وصل می‌جوید

بهل تا عقل می‌گوید، زهی سودای بی‌حاصل **

عجایب نقشها بینی، خلاف رومی و چینی

اگر با دوست بنشینی ز دنیا، آخرت غافل **

در این معنی سخن باید که جز سعدی نیاراید

که هرچ از جان برون آید، نشیند لاجرم بر دل **