:سوره بقره آیه 186

:سوره بقره آیه 186

وَإِذَا سَأَلَکَ عِبَادِی عَنِّی فَإِنِّی قَرِیبٌ أُجِیبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ فَلْیَسْتَجِیبُواْ لِی وَلْیُؤْمِنُواْ بِی لَعَلَّهُمْ یَرْشُدُونَ 

اوج رحمت خداوند به بنده اش در این آیه پیداست.دراین آیه هفت بار خداوند می گوید خودم…

بی واسطه مهربانی را به اوج می رساند پادشاهی که گدایی را  هفت بار با صمیمانه ترین حالت به خودش میخواند…

عِبَادِی ….ی  بنده من
عَنِّی ….. از من
فَإِنِّی قَرِیبٌ…..پس من نزدیکم
أُجِیبُ…. اجابت می کنم من
إِذَا دَعَانِ….وقتی من را می خواند
فَلْیَسْتَجِیبُواْ لِی….پس طلب جواب کنند ازمن
وَلْیُؤْمِنُواْ بِی…….در حالی که ایمان دارند به من

پس باید …باید ….باید …از من…طلب جواب کنی….این امر است  امر موکد… فَلْیَسْتَجِیبُواْ لِی

باید از من طلب جواب کنندآن هم با چه حالی؟ در حالی که به من ایمان داری …وَلْیُؤْمِنُواْ بِی

ایمان داشته باش که می شنومت ایمان داشته باش که من نزدیکم به تو … فَإِنِّی قَرِیبٌ
#heaven