گمان کردند صدایتان به سکوت می رسد؛

گمان کردند صدایتان به سکوت می رسد؛
اما شما ترانه ای شدید در گلوی ما
حال در آستانه بیداری ادامه میدهیم برای اتمام ناتمام شما
.
یک چیز را هرگز نتوانستید از ما بگیرید ؛

حافظه مان را .

ما فراموش نمیکنیم چه بر سرمان آوردید چه چیزهایی از ما گرفتید و چگونه ما را به جایی رساندید که آرزویمان فقط یک زندگی معمولی شد .

پس اگر روزی تاریخ ورق خورد و کسی خواست بداند حقیقت چه بود بداند که ما اغراق نکردیم ، ما فقط زنده ماندیم تا شهادت بدهیم .

و این آخرین چیزی است که از ما باقی خواهد ماند