بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
یادداشت قسمت سوم :
بصیرت یعنی چه؟ بصیرت یعنی تیزبین بودن و راه درست را شناختن. بایستی مراقبت کرد که انسان در شناخت راهِ درست اشتباه نکند؛ در غبارآلودگی فتنه‌ها بتواند راه را پیدا کند و بفهمد راه درست چیست؛ بصیرت به این معنا است.‌ (1399/12/21)
2- از معانی غیب، ندیدن به صورت آشکار است که مستلزم برخورداری از عقل و بصیرت می‌باشد.
پیامبر اکرم و اهل بیت صلوات الله علیهم اجمعین، همگان را به شناخت و ایمان، نسبت به توحید، معاد، قرآن مجید و اسلام عزیز و جهاد در راه خدا دعوت نموده‌اند، اما جمعیت اندکی ایشان را دیده‌اند؛ و دیگران در عصر خودشان تا امروز که عصر غیبت نام دارد، ایشان را ندیده‌اند و با بصیرت به غیب ایمان آورده‌اند؛ چنان که معاد هنوز برپا نشده تا کسی ببیند، اما مؤمنانی که بصیرت دارند، به این غیب ایمان دارند و به سویش می‌ شتابند.
بنابراین، آنان که بدون دیدن شخص پیامبر اکرم، امامان، و امام زمان خود علیهم السلام، به یاری دین خدا و پیامبرش برمی خیزند، مصداق همان یاری کنندگان در غیب می‌باشند.
3 - از معانی و مصادیق دیگر غیب، وجود خود انسان است که به جز سطح جسمش، هر چه دارد در غیب می‌باشد، از جمله آن چه که اعضای ظاهری ندارد و به آثارش شناخته می‌ شود؛مانند: تفکر، تعقل، بصیرت، عزم و اراده، محبّت، غضب، و هم چنین ایمان و کفر.
هدفگذاری، نیّت خالص و سپس تفکر و تدبر برای تحقق نیّت، و سپس عزم و اراده برای عمل، همه در غیب می‌ باشند، لذا کسی که خالصانه نیّت می‌ کند که به یاری دین خدا برخیزد، برای تحقق این نیّت، تفکر و تدبر می‌ نماید و سپس اراده می‌ کند تا به آن جامۀ عمل بپوشاند، مجاهدتی در غیب خود دارد.
به عنوان مثال: نماز، یک رابطه با خداوند متعال و اتصال به رحمت الهی، در غیب وجود نمازگزار است که در اقامۀ آن ظاهر و آشکار می‌گردد؛ و همینطور است دعا.
4 -خود سازی که از آن به جهاد اکبر یادشده است، از مصادیق بارز یاری خدا و رسولش در غیب می‌باشد. کسی که در نهان به خود سازی قیام نماید، می‌ تواند در ساختار احسن جامعه‌ اش مفید واقع گردد.
5 - و از مصادیق دیگر، آثار فعلی و نتایج عمل در آینده می‌ باشد که همه در غیب می باشند؛ مانند حضور مجاهدانۀ مردم درمیادین و خیابان‌ ها، برای دفاع از دین،وطن اسلامی، انقلاب و نظام جمهوری اسلامی ایران، در برابر دشمنی‌ها و شرارت‌ های آشکار و پنهان.
بنابراین، همانگونه که به صورت آشکار به یاری خدا و دین خدا برخاسته‌ایم، باید ابتدا به یاری در غیب برخیزیم و بدانیم که ظاهر، همان ظهور و علنی شدن غیب باطن میباشد؛ و البته منافق، خلاف باطنش را ظاهر می‌سازد که همین خود ظاهر نمودن نفاق باطنی‌اش می‌باشد.
أَمْ حَسِبَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ أَنْ لَنْ يُخْرِجَ اللَّهُ أَضْغَانَهُمْ -آيا كسانى كه دردلهايشان مرضى هست، پنداشته‌اند كه خدا هرگز كينه آنان را آشكار نخواهد ساخت؟!(سوره محمد آیه 29)(پایان)