تقدیم به بهترینم...خودش میدونه کیه..

تقدیم به بهترینم...خودش میدونه کیه..
در مــیان تند باد لحظــه های بی کسی
یک شـــب از عمق سـیاهی می رســی
در به رویـت مــی گــشایـم شادمـان
خنـده هـایم بی امـان ، از عمـق جـان
شـادمان خــواهــی شـد از دیـدار مـن
خیـره خــواهـی مـانـد بر رخـسـار مـن
در رگــم خــون تـو جـاری مـی شــــود
قلــبم از هــر غصــه عــاری می شــود
بــــوی عطـرت باز مـستــم می کــند
غـــافل از دنـیـای پســتــم می کـند
ازپــس تاریــکــی شـــب هــــای راه
مـی رسـد رخـسـار زیـبـایـت چـو مـاه
فــارغ از هــر تــرس و هـر دلـواپـسی
بـی گـمـان روزی بـه دادم مــی رســی