ای که در ھر نگھ ات معجزه ی باران است

ای که در ھر نگھ ات معجزه ی باران است
ّشمھ ای از نگھ ات حادثھ ی توفان است
ُ رسم عاشق کشی از بدو ِتولد با توست
ھرکھ دل داد بھ تو خانھ ی او ویران است
شده چشمان ِ تو صد مکھ برایم زیرا
حجرالاسود وصدکعبھ درآن پنھان است
ُ شب ِ گیسوی ترا ماه ِ رخت روشن کرد
شب فنا گشتھ ، رخت درھمھ جا تابان است
ھرکسی دید سر ِ زلف ِ پریشان ِ ترا
از پریشانی ِ گیسوی تو سرگردان است
کشتھ ھا پشتھ شده زلف ِ پریشانت را
َ این خم ِ زلف ِ تو یا گردنھ ی حیران است؟