بعضی آدمها شبیه به شورهزار هستند فرقی نمیکند چقدر ا

بعضی آدم‌ها شبیه به “شوره‌زار” هستند؛ فرقی نمی‌کند چقدر ایثار کنی، چقدر بارانِ مهر ببارانی یا چقدر دانه‌یِ جانت را در آن‌ها بکاری. در زمینِ ناسپاس، هیچ بذری سبز نمی‌شود. حکایتِ تلاشِ بیهوده برای این آدم‌ها، حکایتِ ریختنِ اب در ظرفی است که ته‌اش سوراخ است؛ هر چه بیشتر ببخشی، آن‌ها تهی‌تر می‌مانند. باید پذیرفت که قدرشناسی یک “فهم” است، نه یک “پاداش”. وقتی کسی وسعتِ قلبِ تو را نمی‌بیند، ادامه دادنِ فداکاری، دیگر مهربانی نیست؛ خودزنی است. گاهی باید دست از آبیاریِ گل‌هایِ کاغذی برداشت، قبل از آنکه تمامِ توانِ آدمی خشک شود.