انسان در بیست سالگی در مرکز جهان می رقصد

انسان در بیست سالگی در مرکز جهان می رقصد،
در سی سالگی میان دایره پرسه می زند،
در پنجاه سالگی روی حاشیه راه می رود، و از نگریستن به درون و بیرون پرهیز می کند ...
پس از آن، دیگر اهمیتی ندارد؛
امتیاز کودکان و سالمندان،
نامرئی بودن آنهاست.
دیدگاه ها (۴)

همسایـه‌ی مـا ‌هـر سـال بـه مکـه مـی رودمی گویـد خـدا طلبیـد...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط