اگر دود بودم، باز هم مرا دوست داشتی؟

اگر دود بودم، باز هم مرا دوست داشتی؟
اگر تمام‌قد جلوت نمی‌ایستادم و از بصیرتم به خودت، برایت حرف نمی‌زدم، اگر پیکری نداشتم برای ایستادن مقابلت، اگر صدایی نداشتم که از تو بگوید و اگر هیچ بودم و دود بودم، تو چیزی از من می‌دیدی؟ اگر دود بودم و با دمی گرم توی سردی لب دریای زمستان‌های انزلی جلوه می‌کردم و بعد پخش می‌شدم توی هوا، باز هم مرا می‌دیدی؟ مرا دوست می‌داشتی؟
اگر بخواهم نباشم، دنبالم می‌گردی؟
•
روزهایی هست توی زندگی، که آدم به این فکر می‌کند که خاصیتش چیست برای عزیزش، خاصیت من برای تو چی بود عزیزم؟ اصل خاصیتم را می‌دانی؟