ﺩﻟﻢ ﯾﮏ ﺩﺭ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ ﺑﺎﺯﺵ ﮐﻨﻢ

ﺩﻟﻢ ﯾﮏ ﺩﺭ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ ﺑﺎﺯﺵ ﮐﻨﻢ
ﻭ ﭘﺸﺘﺶ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﯽ !
ﺑﺎ ﺩﺳﺘﻪ ﺍﯼ ﺍﺯ ﺭﺯﻫﺎﯼ ﺳﺮﺥ ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﻏﻨﭽﻪ ﺍﻧﺪ ..
ﻭ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺷﺖ ﺑﻮﺩﻧﺸﺎﻥ ﺣﺴﺎﺩﺗﻢ ﺭﺍ ﺷﻌﻠﻪ ﻭﺭ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ
ﻭ ﺗﻮ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺑﻤﺎﻧﯽ ﺗﺎ ﺑﺎﺯ ﺷﻮﻧﺪ
ﺩﻟﻢ ﺩﻭ ﻓﻨﺠﺎﻥ ﭼﺎﯼ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪﮐﻪ ﺯﯾﺮ ﺭﯾﺰ ﻧﮕﺎﻩ ﺗﻮ
ﺑﺮﯾﺰﻣﺸﺎﻥ
ﮐﻪ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﯼ ﺑﺎ ﻫﻢ ﻧﺸﺴﺘﻨﻤﺎﻥ ﺷﻮﻧﺪ
ﻭ ﻣﺎ ﺳﺮﺩﺗﺮﯾﻦ ﭼﺎﯼ ﺟﻬﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻨﻮﺷﯿﻢ
ﺩﻟﻢ ﭼﻤﺪﺍﻧﯽ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ ﺑﺎﺯﺵ ﮐﻨﯽ
ﻭ ﭘﺮ ﺍﺯ ﯾﺎﺩﺑﻮﺩﻫﺎﯼ ﻣﻦ ﺑﺎﺷﺪ
ﺩﻟﻢ ﯾﮏ ﺩﻓﺘﺮ ، ﺷﻌﺮ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻪ ﺧﻂ ﺗﻮ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻦ
ﮐﻪ ﺑﮕﻮﯾﯽ ﺳﺮﻭﺩﻣﺖ
ﺑﻪ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﻪ ﻫﺮ ﺯﺑﺎﻥ
ﺑﻪ ﻫﺮ ﺑﯿﺎﻥ
ﻭ ﻣﻦ ﺩﺭ ﺑﯿﺖ ﺑﯿﺘﺶ ﮔﻢ ﺷﻮﻡ
ﺩﻟﻢ ﯾﮏ ﺳﯿﻨﻪ ﺣﺮﻑ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪﮐﻪ ﺑﮕﻮﯾﯽ
ﺳﻨﮕﯿﻨﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﺪﻭ ﯾﮏ ﻋﻤﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺨﻮﺍﻫﯽ
ﺗﺎ ﺳﺒﮑﺶ ﮐﻨﯽ
ﺩﻟﻢ ﯾﮏ ﺯﻣﺴﺘﺎﻥ ﺳﺨﺖ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﯾﮏ ﺑﺮﻑ
ﯾﮏ ﮐﻮﻻﮎ
ﺑﻪ ﻭﺳﻌﺖ ﺗﺎﺭﯾﺦ
ﮐﻪ ﺑﺒﺎﺭﺩ ﻭ ﺑﺒﺎﺭﺩ ﻭ ﺗﻤﺎﻡ ﺭﺍﻫﻬﺎ ﺑﺴﺘﻪ ﺷﻮﻧﺪ
ﻭ ﺗﻮ ﭼﺎﺭﻩ ﺍﯼ ﺟﺰ ﻣﺎﻧﺪﻥ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯽ
ﻣﺎﻧﺪﻧﯽ ﺗﺎ ﺑﻬﺎﺭ ﻭ ﭼﻪ ﺑﻬﺎﺭﯼ ﺑﺸﻮﺩ ﺁﻥ ﺯﻣﺴﺘﺎﻥ !
ﭼﻪ ﺑﻬﺎﺭﯼ !
ﺩﻟﻢ ﯾﮏ ﺩﺷﺖ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﭘﺮ ﺍﺯ ﭼﻤﻦ ﻭ ﮔﻠﻬﺎﯼ ﻭﺣﺸﯽ
ﻭ ﻧﺴﯿﻤﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﻧﻮﺍﺯﺩﺷﺎﻥ
ﮐﻪ ﺑﺪﻭﻡ
ﮐﻪ ﺑﺪﻭﯼ ﺗﺎ ﺩﺳﺘﻢ ﺭﺍ ﺑﮕﯿﺮﯼ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺧﯿﺮﻩ ﺩﺭ ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ ﺑﮕﻮﯾﯽ
ﺩﯾﮕﺮ ﺍﺯ ﺩﺳﺘﺖ ﻧﺨﻮﺍﻫﻢ ﺩﺍﺩ
ﺩﻟﻢ ﯾﮏ ﺗﻮ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﻣﺸﺘﺎﻕ ﻣﺎﻧﺪﻥ .…
ﻭ ﯾﮏ ﻣﻦ
ﮐﻪ ﺑﮕﻮﯾﯽ ﻣﺎﻝ ﺗﻮﺳﺖ ..