ﺗﻪ ﺍﺗﻮﺑﻮس

ﺗﻪ ﺍﺗﻮﺑﻮس
ﺁﻥ ﺻﻨﺪﻟﯽ ﺁﺧﺮ....
ﮐﻨﺎﺭ ﺷﯿﺸﻪ...
ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺟﺎﯼ دﻧﯿﺎﺳﺖ ﺑﺮﺍﯼ ﺁﻧﮑﻪ
ﻣﭽﺎﻟﻪ ﺷﻮﯼ ﺩﺭ ﺧﻮﺩﺕ...!!!
خودت را بغل کنی...
ﺳﺮﺕ ﺭﺍ ﺑﭽﺴﺒﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﺷﯿﺸﻪ
ﻭ ﺯﻝ ﺑﺰﻧﯽ ﺑﻪ ﯾﮏ ﺟﺎﯼ ﺩﻭﺭ .......
ﻭ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﯽ به همه چیز...!!
ﺑﻪ ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﯼ و
دوست نداری...!
به دلخوری هایت...
به دلخوشی هایت...
به انسانهایی که در زندگی ات
بودند و هستند...
ﻓﮑﺮ ﮐﻨﯽ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮﺍﺗت ...
ﻭ ﮔﺎﻫﯽ ﭼﺸﻤﻬﺎﯾﺖ ﺧﯿﺲ ﺷﻮﺩ،
ﺍﺯﺣﻀﻮﺭ پر ﺭﻧﮓ ؛
ﯾﮏ ﺧﯿﺎﻝ ....
یک آرزو ....
یک خاطره .....
یک دوست...
ﻭ ﯾﺎﺩﺕ ﺑﺮﻭﺩ ﻣﻘﺼﺪﺕ ﮐﺠﺎﺳﺖ!!؟؟
اصلا یادت برود مقصدی داری...!!
ﻭ ﺩﻟﺖ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ ﺩﻧﯿﺎ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﮤ ﻫﻤﯿﻦ ﮔﻮﺷﻪ ﺍﺗﻮﺑﻮﺱ ﮐﻮﭼﮏ ﺷﻮﺩ ...
ﺩﻧﺞ ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ...
ﻭ ﺁﻩ ﺑﮑﺸﯽ ﺍﺯ ﯾﺎﺩﺁﻭﺭﯼِ
ﺣﻤﺎﻗﺖ ﻫﺎیت ، اشتباه هایت ...
حرف هایی که باید میزدی...
کارهایی که باید میکردی...
ﺷﯿﺸﻪ ﺑﺨﺎﺭ ﺑﮕﯿﺮﺩ
ﻭ ﺑﺎ ﺍﻧﮕﺸﺖ ﺑﻨﻮﯾﺴﯽ :
" ای کاش...