دلم

دلم
بهانه تو را دارد ؛
تو می دانی بهانه چیست ؟
بهانه
همان است که شب ها خواب از چشم من می دزدد ...
بهانه
همان است که
روزها
میان انبوهی از آدم ها
چشمانم را پی تو می گرداند ...
بهانه
همان صبری ست که بر لبانم سکوت می دهد
تا گلایه نکنم از نبودنت ...