(من وقتی خوابم نمیبره میرم سراغ شعر فروغ) ：

(من وقتی خوابم نمیبره میرم سراغ شعر فروغ) ：

ﮐﺴﯽ ﺑﻪ ﻓﮑﺮ ﮔﻞ ﻫﺎ ﻧﻴﺴﺖ
ﮐﺴﯽ ﺑﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﺎﻫﯽ ﻫﺎ ﻧﻴﺴﺖ
ﮐﺴﯽ ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺎﻭﺭﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺎﻏﭽﻪ ﺩﺍﺭﺩ ﻣﯽ ﻣﻴﺮﺩ
ﮐﻪ ﻗﻠﺐ ﺑﺎﻏﭽﻪ ﺩﺭ ﺯﻳﺮ ﺁﻓﺘﺎﺏ ﻭﺭﻡ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺫﻫﻦ ﺑﺎﻏﭽﻪ ﺩﺍﺭﺩ ﺁﺭﺍﻡ ﺁﺭﺍﻡ
ﺍﺯ ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﺳﺒﺰ ﺗﻬﯽ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ
ﻭ ﺣﺲ ﺑﺎﻏﭽﻪ ﺍﻧﮕﺎﺭ
ﭼﻴﺰﯼ ﻣﺠﺮﺩﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻧﺰﻭﺍﯼ ﺑﺎﻏﭽﻪ ﭘﻮﺳﻴﺪﻩ ﺳﺖ .

ﺣﻴﺎﻁ ﺧﺎﻧﻪٔ ﻣﺎ ﺗﻨﻬﺎﺳﺖ
ﺣﻴﺎﻁ ﺧﺎﻧﻪٔ ﻣﺎ
ﺩﺭ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺑﺎﺭﺵ ﻳﮏ ﺍﺑﺮ ﻧﺎﺷﻨﺎﺱ
ﺧﻤﻴﺎﺯﻩ ﻣﯽ ﮐﺸﺪ
ﻭ ﺣﻮﺽ ﺧﺎﻧﻪٔ ﻣﺎ ﺧﺎﻟﯽ ﺍﺳﺖ
ﺳﺘﺎﺭﻩ ﻫﺎﯼ ﮐﻮﭼﮏ ﺑﯽ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺍﺯ ﺍﺭﺗﻔﺎﻉ ﺩﺭﺧﺘﺎﻥ ﺑﻪ ﺧﺎﮎ ﻣﯽ ﺍﻓﺘﺪ
ﻭ ﺍﺯ ﻣﻴﺎﻥ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﻫﺎﯼ ﭘﺮﻳﺪﻩ ﺭﻧﮓ ﺧﺎﻧﻪٔ ﻣﺎﻫﯽ ﻫﺎ
ﺷﺐ ﻫﺎ ﺻﺪﺍﯼ ﺳﺮﻓﻪ ﻣﯽ ﺁﻳﺪ
ﺣﻴﺎﻁ ﺧﺎﻧﻪٔ ﻣﺎ ﺗﻨﻬﺎﺳﺖ .

فرخزاد