آدمهای دیار من، پاییز را دوست دارند.

آدمهای دیار من، پاییز را دوست دارند.
پاییز، زمستانی است؛ که تب کرده!
تابستانی است؛ که لرز کرده!
بغضی است؛ که رسوب کرده!
حرفی است؛ که سکوت کرده!
من، سکوت رسوب کرده در تب و لرز پاییز را حس میکنم
پاییز، عروس تمام فصل های من است. یادم باشد؛ پاییز که رسید؛ له نکنم؛ برگهایی را که روزی هزاران بار نفس ارزانی ام می کردند...