تمام شب‌هایـے کہ بیدار بودم

تمام شب‌هایـے کہ بیدار بودم
و گمـان میکردم خوابم...
تمام روزهایـے کہ خواب بودم
و نقش بیدارے بازے میکردم...
تمام لحظہ‌هاے فریادم کہ در سکوت مےگذشت
و تمام سکوت‌هایـم
کہ پر از فریاد بود تمام خنده‌هایـم
کہ از اشک خیس بود
و تمام گریہ هایـم
کہ با خنده پـر بود
تمام روزهایـے کہ بودے
و در حرارت نبودنت ذوب بودم
در تمام احوالم ،
درگذر کسل کننده عمر ،،
در این نبـرد با این طالع نحس و این تقدیـر بیرحم ،،
دل ،
تنها بہ بودنت و بہ رسیدنت و بہ خواستنت مشغول بود
تعبیـر رویاے من هرچہ بود
این نبود
همـراه همدل من هرکہ بود تو نبودے
من هرگز عاشق نبودم...
من دلداده‌ے تندیـس مقدسے کہ از تو ساختہ بودم و چہ دردناک است کہ صنـم این دل بیقرار هیـچ شباهتـے بہ تو و خودخواهے‌هایت ،،
بہ دروغ هایـت و دورنگے‌هایـت نداشت...
یادم نمےآید کے از خواب بیدار شدم و اسیر این کابوس ،،،
امـا میدانم رویاے شیرینے بود
یادم نمےآید چہ کسےصدایم کرد اما فقط میدانم صدای غمگینے بود
یادم نمےآید چہ وقت خوابیدم اما میدانم شب تاریکے بود
یادم نمے‌آید از تو چہ ها شنیدم فقط میدانم سکوت سنگینے بود
یادم نمےآید کدام واژه قصہ‌ے ما بود فقط میدانم دروغ رنگینے بود
یادم نمے‌آید ،،
یادم نمےآید ،،
از تو و عشق بـے‌فرجامم هیچ یادم نمےآید