بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
پاسخ قسمت اول :
مگر به آیه‌ای از قرآن کریم استناد نمی‌کنند؟ پس نظر ما، نظر شما و نظر دیگران مهم نیست، اینجا جای نظریه‌پردازی نیست، بلکه باید دقت نمود که خداوند متعال چه فرموده است؟
اساس اخلاق انسانی نیز اجباری نیست، هر کسی می‌تواند حیوان صفت گردد؛ اما آیا مجاز و آزاد است که نسبت به دیگران و در جامعه، وحشی‌گری نماید؟!
یکی از شیوه‌های القای شبهه، همین مخلوط کردن مباحث گوناگون و سپس پُرگویی و پراکنده گویی می‌باشد تا اولا مخاطب گمان نماید که لابد گوینده حرفی برای گفتن دارد و ثانیاً پاسخ دهنده نیز نداند که حالا به کدام پاسخ دهد؟!
دربارۀ لَا إِكْرَاهَ فِي الدِّينِ مطالب متعددی در همین پایگاه ایفاد شده است و مکرر توضیح داده شده که فرق است بین دین که همان اعتقادات می‌باشد و شرع که قوانین، حقوق و احکام می‌باشد.
فرموده: در انتخاب دین، چیز بدآمدنی و اجباری وجود ندارد، چرا که راه رشد از گمراهی برایتان روشن شده است؛ و به شما عقلی که به نور علم می‌بیند داده شده،علم نیز در دو کتاب خلقت و وحی، دراختیار شما قرار گرفته،معلم و مربی نیز برای شما فرستاده شده؛ پس دلیلی برای اجبار وجود ندارد.
لَا إِكْرَاهَ فِي الدِّينِ، یعنی:شما را مانند فرشتگان، حیوانات و گیاهان، مجبور به خداپرستی نیافریده‌ام، چرا که به شما عقل و اختیار در انتخاب موهبت نموده‌ ام؛ اما، این بدان معنا نیست که به ویژه در یک زندگی اجتماعی، در شرع - قانون اجباری نیست و هر کسی آزاد است تا هر کاری که دلش می‌خواهد انجام ‌دهد! در کجای دنیا و در کدام قبیلۀ وحشی و یا جامعه متمدنی چنین بوده و یا هست؟!
وقتی می‌بیند که آیه‌ای را تقطیع می‌کنند و تمام آن را نمی‌خوانند و به آن استناد نمی‌کنند؛ و فقط یک قسمت از آیه را می‌خوانند و آن را نیز تفسیر به رأی می‌کنند؛ پس بدانید که غرض و مرضی در کار است!
متن و ترجمۀ تمام آیه، به شرح زیر می‌باشد: لَا إِكْرَاهَ فِي الدِّينِ قَدْ تَبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ فَمَنْ يَكْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَيُؤْمِنْ بِاللَّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَى لَا انْفِصَامَ لَهَا وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ -در قبول دين اعتقادات، اكراهى نيست زيرا راه درست از راه انحرافى،روشن شده است بنا بر اين، كسى كه به طاغوت هر طغيانگری كافر شود و به خدا ايمان آورد،به دستگيرۀ محكمى چنگ زده است، كه گسستن براى آن نيست و خداوند، شنوا و داناست.(سوره بقره آیه 256)(ادامه دارد...)