ﺩﺭﺩ ﺩﻝ ﯾﮏ ﺧﺮ

ﺩﺭﺩ ﺩﻝ ﯾﮏ ﺧﺮ
ﺭﻭﺯﯼ ﺧﺮﯼ ﺯ ﺻﺎﺣﺐ ﺧﻮﺩ ﺷِﮑﻮﻩ ﮐﺮﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ :
ﺁﺧﺮ ﻣﻦِ ﻓﻠﮏ ﺯﺩﻩ ﮐﺎﻓﺮ ﮐﻪ ﻧﯿﺴﺘﻢ
ﺩﺭ ﮔﻮﺷﻪ ﻭ ﮐﻨﺎﺭ ﺑﺮِ ﻏﯿﺮ ﻭ ﺁﺷﻨﺎ
ﺩﺷﻨﺎﻡﻫﺎ ﮐﻪ ﻣﯽﺩﻫﯽﺍﻡ، ﮐﺮ ﮐﻪ ﻧﯿﺴﺘﻢ
ﺩﺭﺩﺍ ﺯ ﺩﺭﺩِ ﺳﯿﺨُﻨﮏ ﻭ ﺿﺮﺏِ ﭼﻮﺏِ ﺗﺮ
ﻋﺼﯿﺎﻥﮔﺮ ﻭ ﺍﺳﯿﺮ ﻭ ﺳﺒﮑﺴﺮ ﮐﻪ ﻧﯿﺴﺘﻢ
ﺻﺪﺑﺎﺭ ﺯﯾﺮ ﺑﺎﺭ ﺍﻣﺎﻧﻢ ﺑﺮﯾﺪﻩ ﺷﺪ
ﺩﺭ ﺣﻤﻞ ﺑﺎﺭ ﺩﯾﺰﻝِ ﺧﺎﻭﺭ ﮐﻪ ﻧﯿﺴﺘﻢ
ﺍﺯ ﺧﺮ ﻓﺮﻭﺵ ﺧﻮﺩ ﻧﻪ ﻣﮕﺮ ﺧﺮ ﺧﺮﯾﺪﻩﺍﯼ؟
ﺻﺎﺣﺐ ﺧﺮﺍ ! ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻮ ﺍﺳﺘﺮ ﮐﻪ ﻧﯿﺴﺘﻢ
ﻣﻦ ﻣﺮﮐﺐِ ﺗﻮ ﻫﺴﺘﻢ ﻭ ﺗﻮ ﺭﺍﮐﺒﯽ، ﻭﻟﯽ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﺳﺐِ ﺳﺎﻡِ ﺩﻻﻭﺭ ﮐﻪ ﻧﯿﺴﺘﻢ
ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﺑﯿﺎﻥ ﺍﻟﮑﻦِ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﭼﻪ ﮔﻮﯾﻤﺖ؟
ﻧﺎﻡﺁﻭﺭ ﻭ ﺍﺩﯾﺐ ﻭ ﺳﺨﻨﻮﺭ ﮐﻪ ﻧﯿﺴﺘﻢ
ﺍﺻﻞ ﻭ ﻧﺴﺐ ﺧﺮﻡ، ﺑﻠﻪ ﭼﻮﻥ ﻗﺎﻃﺮِ ﭼﻤﻮﺵ
ﻓﺮﺯﻧﺪِ ﻣﺎﺩﯾﺎﻥ ﻭ ﺧﺮِ ﻧﺮ ﮐﻪ ﻧﯿﺴﺘﻢ
ﻫﻢ ﻣﺮﮐﺐ ﺳﻮﺍﺭﯼﺍﻡ ﻭ ﻫﻢ ﺣﺮﯾﻒِ ﺑﺎﺭ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮔﻮﺭﺧﺮ ﺧﺮِ ﺧﻮﺩﺳﺮ ﮐﻪ ﻧﯿﺴﺘم
ﭘﺸﺘﻢ ﺑﻪ ﺯﯾﺮ ﺑﺎﺭ ﻭ ﺧﻮﺭﺍﮐﻢ ﮔﯿﺎﻩِ ﺩﺷﺖ
ﺩﺭ ﺑﻨﺪ ﮐﺎﻩ ﻭ ﯾﻮﻧﺠﻪ ﻭ ﺷﺒﺪﺭ ﮐﻪ ﻧﯿﺴﺘﻢ
ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﻧﺎﻥِ ﻭﺍﺯﺩﻩ ﺭﺍ ﻣﯽﺧﻮﺭﺍﻧﯽﺍﻡ
ﯾﺰﺩﺍﻥ ﻣﺮﺍ ﺑﻪ ﻧﻔﻊ ﺑﺸﺮ ﺁﻓﺮﯾﺪﻩ ﺍﺳﺖ
ﺑﯽ ﺑﺎﺭ ﻭ ﺑَﺮ ﭼﻮ ﺷﺎﺧﮥ ﻋﺮﻋﺮ ﮐﻪ ﻧﯿﺴﺘﻢ