اونایی که شبایی که خیلی خستن ولی خوابشون نمی بره ، همون ک

اونایی که شبایی که خیلی خستن ولی خوابشون نمی بره ، همون کسایی اند که توی مترو داره از هر طرف بهشون فشار میاد اما بازم اگه ازشون بپرسی ایستگاه بعدی چیه با لبخند جواب میدن ،
همونایی ک وسط درد دلت با یه آه غلیظ نمیگن : " این که چیزی نیس من یه غم دارم با فلان قد طول و عرض و پهنا" ، نگاهت میکنن و دلداریت میدن.
کسایی که شبایی که خیلی خستن فقط خودشون می مونن و سقف و دیوار های اتاق ، کسایی که خوب میدونن خیلی چیزا گفتنش چیزی رو حل نمیکنه.