من از کنارت با دلی بشکسته میروم

من از کنارت با دلی بشکسته میروم
با کولبار خاطــراتت، خستـه میروم

بسیار میگفـــتی حکایت ها ز عاشقی
از قصه های فرضی ات آهسته میروم

در چشمهایت تا ابد سری نهفته است
آری بـدان این راز را دانســته میروم

چشمان دلبرت، مثال باغ پر گلیست
با یاد آن دو دیده یِ گلدسته میروم

پیروز این پیکارِ نامردانه گشته ایی
بازنده ی جنگم ولی، شایسته میروم

پا پس نمیکشم که بازآیم سراغ تو
این راه را من تا ابد، پیوسته میروم