خلوت شبهای من با یاد تو تبدار شد

خلوت شبهای من با یاد تو تبدار شد
گریه میکردم ک ماه اسمان بیدار شد
دور بودم از تو و چشمم بدنبال تو بود
همدم من گریه بود و یاد تو غمخوار شد
درد هجران خواب را از چشم من اواره کرد
کاش میماندم ولیکن قلب من ناچار شد
کوچه های عاشقی را کو ب کو پیموده ام
مقصد من عاقبت اوار یک دیوارشد
امدی ای دوست اما دیر شد جا مانده ام
در افق هایی ک نزدیکش دلم بیمار شد