*ﺳﮑﻮﺗﺖ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻢ، ﻧﮕﺎﻫﻢ ﺭﺍ ﻧﻔﻬﻤﯿﺪﯼ 

*ﺳﮑﻮﺗﺖ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻢ، ﻧﮕﺎﻫﻢ ﺭﺍ ﻧﻔﻬﻤﯿﺪﯼ 
ﻧﮕﻔﺘﻢ ﮔﻔﺘﻨﯽ‌ﻫﺎ ﺭﻭ، ﺗﻮ ﻫﻢ ﻫﺮﮔﺰ ﻧﭙﺮﺳﯿﺪﯼ ***
*ﺷﺒﯽ ﮐﻪ ﺷﺎﻡ ﺁﺧﺮ ﺑﻮﺩ، ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺩﻭﺳﺖ ﺧﻨﺠﺮ ﺑﻮﺩ 
ﻣﯿﺎﻥ ﻋﺸﻖ
 ﻭ ﺁﯾﻨﻪ ﯾﻪ ﺟﻨﮓ ﻧﺎﺑﺮﺍﺑﺮ ﺑﻮﺩ ***
****
*ﭼﻪ ﺟﻨﮓ ﻧﺎﺑﺮﺍﺑﺮﯼ، ﭼﻪ ﺩﺳﺘﯽ ﻭ ﭼﻪ ﺧﻨﺠﺮﯼ 
ﭼﻪ ﻗﺼﻪ‌ﯼ ﻣﺤﻘﺮﯼ، ﭼﻪ ﺍﻭﻝ ﻭ ﭼﻪ ﺁﺧﺮﯼ ***
*ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﯿﻢ ﻭ ﺩﻝ
 ﺑﺴﺘﯿﻢ، ﻧﭙﺮﺳﯿﺪﯾﻢ ﻭ ﭘﯿﻮﺳﺘﯿﻢ 
ﻭﻟﯽ ﻫﺮﮔﺰ ﻧﻔﻬﻤﯿﺪﯾﻢ ﺷﮑﺎﺭ ﺳﺎﯾﻪ‌ﻫﺎ ﻫﺴﺘﯿﻢ ***
*ﺳﻔﺮ ﺑﺎ ﺗﻮ ﭼﻪ ﺯﯾﺒﺎ ﺑﻮﺩ، ﺑﻪ ﺯﯾﺒﺎﯾﯽ
 ﺭﻭﯾﺎ ﺑﻮﺩ 
ﻧﻤﯽ‌ﺩﯾﺪﯾﻢ ﻭ ﻣﯽ‌ﺭﻓﺘﯿﻢ، ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺳﺎﯾﻪ ﺑﺎ ﻣﺎ ﺑﻮﺩ ***
ﺳﮑﻮﺗﺖ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻢ، ﻧﮕﺎﻫﻢ ﺭﺍ ﻧﻔﻬﻤﯿﺪﯼ 
ﻧﮕﻔﺘﻢ ﮔﻔﺘﻨﯽ‌ﻫﺎ ﺭﻭ، ﺗﻮ ﻫﻢ ﻫﺮﮔﺰ ﻧﭙﺮﺳﯿﺪﯼ **
*ﺩﺭ ﺁﻥ ﻫﻨﮕﺎﻣﻪ‌ﯼ ﺗﺮﺩﯾﺪ، ﺩﺭ ﺁﻥ ﺑﻦ‌ﺑﺴﺖ ﺑﯽ‌ﺍﻣﯿﺪ
 
ﺩﺭ ﺁﻥ ﺳﺎﻋﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﻍ ﻋﺸﻖ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺑﺎﺩ ﭘﺮﭘﺮ ﺑﻮﺩ 
ﺩﺭ ﺁﻥ ﺳﺎﻋﺖ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺳﺎﻝ ﺑﻪ ﯾﮏ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺑﻮﺩ 
ﺷﺐ ﺁﻏﺎﺯ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ
، ﺷﺐ ﭘﺎﯾﺎﻥ ﺑﺎﻭﺭ
 ﺑﻮﺩ *