عشق

عشـღـق
چون قدیسِ غم پرور
احاطه می ڪند دل را...
ڪـوله بارِ غمش را
قلبم بر دوشش تحمل می‌ڪند...
چه آیینِ عجیبی دارد این ؏شـق...
چه صبر و اشتیاقی  دارد...