فکر من را نکن
فکر من را نکن
من عادت دارم به نداشتنت
به شب های بی پایان
به نم نم باران اشک
به سردی دیوارهای پوک
به کنایه های دلم
خورشید را فراموش کرده ام
خوشی را هم
باورت نمیشود ولی
باور کن
با همه غریبه ام
بی گناه محکومم به عذاب
محبوس به سلول انفرادی تنم
خدا نگهدارم❄ ️
من عادت دارم به نداشتنت
به شب های بی پایان
به نم نم باران اشک
به سردی دیوارهای پوک
به کنایه های دلم
خورشید را فراموش کرده ام
خوشی را هم
باورت نمیشود ولی
باور کن
با همه غریبه ام
بی گناه محکومم به عذاب
محبوس به سلول انفرادی تنم
خدا نگهدارم❄ ️
- ۲۶۷
- ۰۳ اسفند ۱۳۹۶
دیدگاه ها (۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط