سلام

سلام
دل نوشته：
تو این یه سالی که تو ویس بودم فهمیدم دوستان اینجا طبقه بندی های خاصی داره
کسایی که گذری میان پروفایلت لایک میکنن و اگه شد کامنت میزارن
کسایی که تا یادشون نکنی یادت نمیکنن
بعضی ها دوست هایی رودر وایسی هستن وقتی که سر بزنی بهشون از رودر وایسی میان بهت سر میزنن
بعضی بهت عادت کردن از رو عادت میان بهت سر میزنن کاری به نوع پست هات هم ندارن میان واسه سلام علیک و احوال پرسی
بعضی ها فقط دنبال جذب نفر واسه پروفایلشون هستن
بعضی ها هم میان بخاطر اینکه دوستای حقیقی شون رو تو دنیای مجازی چک کنن
اما بعضی ها به هر دلیلی که نتونی بیای و یا خودشون نتونن بیان بیادت هستن وقتی حضورشون حس نشه انگار یه چیزی گم کردی میری دنبالش ببینی کجاست هستش یا نیستش باشه خوشحالی نباشه دلتنگ میشی بدون اینکه تو دنیای واقعیت بشناسیش...
با کامنت هاش جون میگیری فارغ از حسی که توش هوس و یا حتی عشق های دختر پسری باشه نمیدونم اسم این حس چیه ولی من دیونه این حسم