‌

‌

ای خدای دشت نیلوفر!
باز گردان رهرو بی تاب را
از جادهٔ رویا...
او طنین جام تنهایی است
تار و پودش رنج و زیبایی است
ای تپش هایت شده
در بستر پندار من پرپر!
ای نسیم سرد هشیاری
دور کن موج نگاهش را
از کنار روزن رنگین بیداری...

#سهراب_سپهری