دلم می‌خواهد،

دلم می‌خواهد،
فرار کنم
از مردم خواب زده‌ی این شهر!
از چهره‌های تکراری،
و دروغ‌هایی که طعم اقتصاد می‌دهند و رفیق سیاست‌اند...!
گوشه‌ی خانه‌ام بنشینم، پرده‌ها را بکشم.
قُفل دَر را چند بار چک کنم.
و به دوست داشتنت فکر کنم...