ز خاک آفریدت خداوند پاک

ز خاک آفریدت خداوندِ پاک
پس ای بنده افتادگی کن چو خاک
حریص و جهان سوز و سرکش مباش
ز خاک آفریدَنْدَتْ آتش مباش
چو گردن کشید آتشِ هولناک
به بیچارگی تن بینداخت خاک
چو آن سرفرازی نمود، این کمی
ازآن دیو کردند، از این آدمی
دیدگاه ها (۱)

مرگ در قاموس ما از بی‌وفایی بهتر استدر قفس با دوست مردن از ر...

عاشقی کافیست بعد از این، پریشانی بس استغصّه ی این قصّه ی پرد...

در قدحِ دل نتوان بست مگر صبحدمیکه تو گوئی رمضان بار سفر خواه...

جهان ای پسر ملک جاوید نیستز دنیا وفاداری امید نیستنه بر باد ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط