این جمله در متون دینی به این صورت معروف است:

این جمله در متون دینی به این صورت معروف است:

«مَنْ لا مَعاشَ لَهُ لا مَعادَ لَهُ»

ترجمه:
کسی که معاش و زندگی‌اش تأمین نباشد، معاد و آخرتش هم سامان نخواهد داشت.

این سخن در منابع اسلامی به پیامبر اسلام (ص) و در برخی نقل‌ها به امام علی (ع) نسبت داده شده است و مضمون آن در کلام علمای اسلامی بسیار تکرار شده است.

معنای جمله
مقصود این نیست که فقیر دین ندارد؛ بلکه می‌خواهد بگوید:

- اگر زندگی و نیازهای اولیه انسان تأمین نشود
- انسان دائماً درگیر گرسنگی، فقر و اضطراب معیشت باشد
- تمرکز و توان لازم برای عبادت، اخلاق و رشد معنوی را از دست می‌دهد.

به همین دلیل در اندیشه اسلامی تأکید شده است که:

- عدالت اقتصادی
- رسیدگی به فقرا
- تأمین معاش جامعه

مقدمه‌ای برای حفظ دین و اخلاق در جامعه است.

به بیان ساده‌تر:
امنیت اقتصادی زمینه حفظ ایمان و دینداری را فراهم می‌کند.